21/9/11

Ξυραφιά

Είδα / ένιωσα μια ξυραφιά
στον αέρα

Aμέσως έτρεξα σπίτι
να την μετατρέψω σε τομή
στο μπράτσο μου.

Δυστυχώς
το αυλάκι που άνοιξε το κόκκινο
ήταν πιο άγριο απ’ ότι
αρχικά φαινόταν.

Έμεινα να κοιτάω
το κόκκινο το σύννεφο
το κόκκινο ποτάμι
ν’ ανάβει το μυαλό μου
ν’ ανάβει το χέρι μου
να στάζει ήρεμα
στον άσπρο μου νιπτήρα

και ένιωσα πια,
ναι με σκοτάδι,
ναι με κλάματα,

το ξυράφι να έχει κομμένη
και την καρδιά μου
ως πέρα
.......

3/9/11

Γαμωσταυρίδια

Όταν γαμωσταυρίζω
(Γαμώ την Παναγία σου γαμώ το Χριστό σου)
μη με ακούς
δεν τα εννοώ πραγματικά.

Είναι που θέλω κάπου να ξεσπάσω
είναι γιατί η υπομονή έχει και τα όριά της
και δε μπορώ ν’ ακούω άλλες τσουβαλιασμένες μαλακίες
μέσα σε τούτο το μπουρδέλο
που βρεθήκαμε κι οι δυο μπλεγμένοι.

Κι εντάξει να μου λένε όλοι οι άλλοι
τις παπαριές τους, αλλά κι εσύ;
Κι εσύ τέκνον;
Όχι δα, γαμώ το Χριστό μου.

Γι΄αυτό φάε άλλη μια Παναγία (να σε βοηθάει)
κι ετοιμάσου μπρος, να φύγουμε από δω
γιατί ξέρεις άλλωστε
ότι μ’ έχεις του χεριού σου
γιατί ξέρεις άλλωστε
ότι ο σκύλος αυτός γαβγίζει γαβγίζει
αλλά όπως όλα τα βρωμόσκυλα αυτού του είδους
δε μπορεί ποτέ να δαγκώσει.
.......