4/12/17

Παίζει ο ΠΑΟΚ

Παίζει ο ΠΑΟΚ σήμερα
Αλλά στ’ αρχίδια μας
Παίζει με την ΑΕΚ
Μα ξανά
στα ψιλοαρχίδια μας
Κόσμος στριμώχνεται με μισό καφέ
Και ενάμισι τσίπουρο για δυόμισι ώρες
Να καμαρώσει στημένες φάσεις
Και κάποιες δύσκολες φάσεις
Πράγματα που δε γίνονται βέβαια
από σένα κι από εμένα
Αλλά ξανά
Στ’ αρχίδια μας
Όταν σκάβουν το λάκκο μας
Και μας δείχνουν χρωματιστές μπλούζες
Τότε είναι για φτύσιμο
-Δεν έδωσε κόκκινη!
-Δεν έδωσε κίτρινη-επίτηδες!
Και πάλι καλά να λέμε
Που επιτρέπεται η συνάθροιση
Πολλών-πολλών ατόμων
Ας το πούμε κι έτσι
«Όταν πλησιάσει ο επιθετικός πέσε κάτω θα σφυρίξω»
«Όταν έρθει για σουτ ρίξε του γροθιά θα σε καλύψω»
Λόγια που δεν είναι δικά μου
Λόγια που μαθεύτηκαν
αλλά που
Ξεχάστηκαν γρήγορα-
Βαριέμαι βαρέθηκα
Δε θέλω υποκρισίες
με τον ΟΣΦΠ των ντιλιαδόρων
Θέλω ανθρώπους να συζητάνε μεταξύ τους
Κι όχι να κοιτάζουνε δυόμισι ώρες
Σαν χάνοι
.......

14/11/17

ΔΕΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑΛΑΔΙ

Μια έκρηξις συναισθημάτων
Αμοιβαία
Ανθρώπου και πετραιλαιοσπηλίδας σ’ ένα κανόνι 
Το κανόνι κάνει «μπαμ»
Ο άνθρωπος διασχίζει τους αιθέρες 
Φωνές ακούγονται: 
«Δεν είναι κθόνι δεν είναι ραλαλά» 
Απαντούν οι Πράοι: 
«Είναι δερμακά για πανταλάδι» 
Ψίθυροι κατακλύζουν το σύμπαν και μετατρέπουν σκυλιά σε σεισμούς 
(Μετά χίλια χρόνια) 
Γύρω απ’ τον Κρόκο ένα νύχι 
Πάνω του γυρνάνε μεθυσμένοι 
Προάνθρωποι και προπετραιλαιοσπηλίδες 
Ο ΩΜ 
Πλασάρει μια καινούρια συσκευή, 
ΤΟ "ΚΑΝΟΝΙ" 
Και τα Πλοφώνια αναφωνούν: 
«Δερμακά για πανταλάδι»
.......

1/11/17

Το Ζήτημα

Ένας – ένας οι απλοί άνθρωποι γκρεμίζονται
μπροστά στην προέλαση του lifestyle.
Ένα – ένα τα απλά μαγαζιά σβήνουν
μπροστά στις μοδάτες επιταγές της τηλεόρασης.

Ναι μεν άφραγκοι, ναι μεν μπουλούκι,
ναι μεν αδιάφοροι,

- ο sommelier και ο bartender είναι εδώ
για να σας μάθουν τι λάθος κάνατε τόσα χρόνια.

Σιχαμένα φρέσκα ζυμαρικά,
ροζ ενθυμήματα κρασιού που κυλάνε
σε κολωνάτα ποτήρια, πιάτα και εστιατόρια
βραβευμένα με αστέρια Michelin
υπόσχονται να σπάσουν την ανία ενός ανθρώπου
που πάσχισαν να γίνει καταναλωτής.

«Στο μυαλό είναι ο στόχος!»
- λόγια παλιά μα τόσο αληθινά.

Το ζήτημα, για μια ακόμα φορά, δεν είναι το χρήμα,
δεν είναι καν η γελοία ζορισμένη αισθητική.

Το ζήτημα είναι και πάλι η αξιοπρέπεια.





------------------------------------------------------------------------

(Στα πλάγια γράμματα, στίχος της Κατερίνας Γώγου)


.......

26/2/17

Οι Απόψεις



Δεν ξέρω αν έχει νόημα
να εκφράζει κανείς άποψη
μέσα σε αυτό τον ωκεανό των απόψεων.

«Μα γιατί σωπαίνουν οι ποιητές»;
Φώναζαν παλιότερα.
Ίσως γιατί ήταν ποιητές - γι' αυτό.

Σε αυτή την πλημμύρα
των ελαχίστων απόψεων,
σε αυτό το βομβαρδισμό της ασημαντότητας,
ίσως ο μόνος που θα άξιζε τελικά
να έχει άποψη,

Αυτός, o άνθρωπος με την πιο
κοφτερή κρίση,
με το πιο καθαρό μυαλό,

Mάλλον το μόνο που θα ήθελε να κάνει
θα ήταν να τρέχει.

Να τρέχει και να τρέχει,
να τρέχει να σωθεί
να σώσει το ταλαίπωρο μυαλό του

- ή τουλάχιστον

έτσι φαντάζομαι




.......