2/12/08

Όταν

(διαβάζεται γρήγορα)

Το κορίτσι με το τρυφερό στήθος το διψασμένο μυαλό.
Το κορίτσι με το όμορφο στραβό χαμόγελό της.
Το κορίτσι που γελάει γελάει κλαίει με το χαζό αστείο πιο έξυπνη
κι από όλα τα θινκ τανκ μαζί.
Το κορίτσι που ναι βέβαια, θέλει, γουστάρει, μα όμως πάντοτε αγκαλιάζει με τύψεις.

Το χέρι πάνω τους. Το ίδιο χέρι, την ίδια στιγμή.

Το άρωμα της μιας πάνω στο άρωμα της άλλης.
Το δέρμα της μιας πάνω στο δέρμα της άλλης.
Το σώμα της μιας πάνω στο σώμα της άλλης την ίδια ευλογημένη αυτή στιγμή της τρελής ξέφρενης κάβλας.

Το άρωμα που χώνεται σαν καρφί τρυπάει τον εγκέφαλό σου.
Το άρωμα που τρυπάει για πάντα πέρα ως πέρα τα καμένα μηνίγγια σου.
Το άρωμα που σε παίρνει σε σπρώχνει να σπας να ραγίζεις το ταλαίπωρο σώμα σου,
σε παίρνει σε σπρώχνει να σπας να ραγίζεις το ταλαίπωρο σώμα της ανύποπτης άλλης.

Που μετανιώνεις ύστερα που προσπαθείς με κάθε τέχνασμα με όλη τη μανία σου να ζεις.
Που μετανιώνεις που προσπαθείς με κάθε τέχνασμα με όλη τη μανία σου να δείξεις ότι ζεις ότι υπάρχεις στην άλλη.
Που μετανιώνεις που ταξιδεύεις σε σκοτεινά δωμάτια που μιλάς με σκονισμένα χώματα
που δε στρέφεις καν στη γωνία δε θέλεις να γυρίσεις το κεφάλι.

Που μετανιώνεις - γιατί δε ζεις.
Γιατί νομίζεις ότι ζεις.
Γιατί πεθαίνεις.
Γι΄αυτό.

Ω ναι γι΄αυτό.

12 σχόλια:

carnellio coop είπε...

ορέ παιδί καλό μου φαίνεται αλλά δεν καταλαβαίνω κάτιτις. Δηλαδη με μπερδεύει που στη μέση του πονήματος είναι σαν να αλλάζει πρόσωπο.(ή εγώ δεν κατάλαβα σωστα γιατί είμαι και λίγο βλάκας εδώ που τα λέμε.) Αλλά η αίσθηση και η ατμόσφαιρα που δημιουργεί έχει σαφήνεια.

Ανώνυμος είπε...

Ουάου!!! Εντυπωσιακό!
Μ' άρεσε πΑΑΑρα πολύ. Οντως διαβάζεται γρήγορα.
(το διαβασα όμως πρώτα και δέκα φορές αργά μπορώ να σου πω).

χ.ζ. είπε...

Συνάδελφε Carnellio δοκίμασα να αλλάξω κάτι προς τα κει που έδειξες αλλά δε γινότανε. Σόρις...
Τώρα αν είσαι λίγο βλάκας, στο γυναικολόγο σου.
(γαμάει το αστειάκι; ; ) )

Ανώνυμε σ΄ευχαριστώ, χαίρομαι πολύ που σε άγγιξα. Με δέκα φορές το ΄μαθες κι απέξω άμα λάχει.

mamma είπε...

Και στο πρώτο κομμάτι και στο δεύτερο με κάλυψες. Και με γέμισες εικόνες από τα χρόνια που έψαχνα, μέσα από την υπερβολή, κάτι να γράψει μέσα μου έστω μια αχνή γραμμή [ελπίζω να μην είναι εντελώς ακατανόητο το σχόλιο μου].


υγ. όντως γαμάει το αστειάκι:)

mamma είπε...

Αααα, ξέχασα να πω ότι είναι πολύ καλογραμμένο :), μου άρεσε!

oblivion είπε...

Καλογραμμένο όντως.. κι εμένα μ'άρεσε! εε,το αστειάκι εννοώ!

χ.ζ. είπε...

>>mamma βασικά το σχόλιό σου μου είναι απολύτως κατανοητό. Ελπίζω μόνο τα χρόνια της υπερβολής να άφησαν τελικά κάποιο σημάδι μέσα σου, κι επίσης επίσης να μην πέρασαν ανεπιστρεπτί!

>>Οβλίβιε πονηρούλη!

jorge είπε...

XZ και μένα ΜΕ άρεσε πολύ.

Punk rock ποίηση θα το έλεγα, λόγω των υψηλών bpm!

Ανώνυμος είπε...

Ζάχο μου παρουσιάζεις
τα πρωτα συμπτώματα
ωριμότητας...

Γι'αυτό μπερδεύτηκε και ο c.c.

Με αγάπη,
ο φίλος σου,
Μίκης

χ.ζ. είπε...

Παιδιά θα σας απαντούσα στα σχόλιά σας αλλά πάγωσα από τα καθέκαστα...
Να ΄στε καλά.

Ανώνυμος είπε...

Κάθε φορά το διαβάζω αυτό.Είναι πολύ όμορφο.Από κάθε άποψη.Μπράβο!

χ.ζ. είπε...

Ανώνυμε ευχαριστώ, κοκκινίζω τώρα...