24/3/11

Θάνατος

Θάνατος

παντού θάνατος
γύρω μέσα
έξω στο μπαλκόνι
στα σκαλάκια στην κουζίνα
στο πεζοδρόμιο
στο γαμημένο μου μυαλό
θάνατος.

Στέλνεις μήνυμα και χτυπάει
λέει: ζωή
ζωή;

ε όχι ακριβώς.

Εννοείς: σχεδόν ζωή.
Όπως τη θες εσύ
όπως τη φαντάζεσαι εσύ
όχι όπως τη φαντάζομαι εγώ,
όπως τη θέλω εγώ.

άρα: θάνατος.

Βράχια άγρια μαύρα κοφτερά
σκοτάδι αγέρας κι έρημος
βατράχια που τραγουδούν το βράδυ τη ζωή
και πάλλονται οι λαιμοί τους
να ζευγαρώσουν,
να φύγει η μια γενιά να έρθει η άλλη,
να ζήσουν

όμως κάπου μακρυά
όχι στο άχρηστο κεφάλι μου,
όχι στο άχρηστο μυαλό μου

εδώ σκοτάδι
εδώ μαύρα κάγκελα

εδώ σκοτεινός
γαμημένος

θάνατος

8 σχόλια:

(e) είπε...

Χ., ηθελα να σου επικοινωνησω κατι, γι'αυτο επισκεφθηκα gerade τη σελιδα.
Τι συμπτωση, φαινεται πως το μυαλο σου βρισκεται σε φαση γυμνη απο έρωτα (γενικο). Οπότε, οσο ισοπεδωτικο και να φανει, τελικα θα στο δωσω εδω αυτο που ηθελα. Προκειται για μια λεξη:

Bromance: Describes the complicated love and affection shared by two straight males.

εκανε δουλειά?

χ.ζ. είπε...

Για μένα να είμαι ειλικρινής, όχι.
Για σενα το ελπίζω.

Μη μου στεναχωριέσαι Φτύχη μου.

(e) είπε...

Δεν ξέρω αν είναι μπλογκικώς ορθό, αλλά τα γελοιότερα σχόλια σνήθως συνοδεύονται από μεγάλο σεβασμό στο έργο, ο οποίος δε βρίσκει κάποιον ευθύ και επαρκή τρόπο έκφρασης.

εξαιρετικός, χ., ο θάνατός σου. Μορφολογικά (πάλι) ενδιαφέρων, με εξαιρετική (και πάλι) έκφραση μιας πολύ συγκεκριμένης αίσθησης και ΞΑΝΑ στις τελευταίες στροφές τα έδωσες όλα και με έφερες σε απόσταση αναπνοής από το "άχρηστο μυαλό"σου.

ε, ε??

χ.ζ. είπε...

δε μπορώ να πω, πολύ καλά τα πήγες...
:)

μαύρα μεσάνυχτα είπε...

"θανατικοί" αναγvώστες σας πλέων.

Ανώνυμος είπε...

Ρε, πού είναι ο άλλος;

χ.ζ. είπε...

Ρέθυμνο.

x-ray είπε...

Ζωή λέγανε τη γιαγια μου, πέθανε πριν κάμποσα χρόνια τώρα.