23/4/11

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ

Καθώς, επαναλαμβάνω, καθώς έβγαινα από το σπίτι μου την σωστή ώρα, βιαστικός και ψύχραιμος για να πάω στην δουλειά μου, το ενδιαφέρον μου κεντρίστηκε από ένα πελώριο μαύρο φύλλο που έπεφτε απ’ τον ουρανό και τραγουδούσε το AVE MARIA του josquin Desprez. . Έμεινα εκεί ακίνητος σαν να προσπαθούσα να καταλάβω τι γινόταν. Οι γείτονες είχαν βγει απ’ τα σπίτια τους και κοιτούσαν κι αυτοί μ’ απορία και φόβο. Φόβος για το τι μπορεί να επέλθει μετά απ’ αυτό το φαινόμενο, έτσι δηλαδή μου το εξήγησε το βρέφος που ήταν δίπλα μου μέσα από το καροτσάκι του. Και συνέχισε:
-να, πάρε το παράδειγμα του Ρεθύμνου
-Τι είναι το Ρέθυμνο;
-Ήταν μια πόλη που εξηφανίσθη πριν από οχτακόσιες χιλιάδες χρόνια.
-Γιατί αυτό;
-Στην αρχή ήταν όλα καλά. Μετά έπεσε απ’ τον ουρανό ένα πελώριο μαύρο φύλλο. Τότε άρχισε ο κατήφορος. Μετά από δύο μήνες ήρθαν κάποιοι νευρικοί τύποι και έφαγαν τους ντόπιους και μετά ήρθαν κάποιοι άλλοι κι έφαγαν τους προηγούμενους. Έφτιαξαν πολιτισμό που καταποντίστηκε από τους εχθρούς τους οι οποίοι ήταν καλοί στην μουσική αλλά τους έφαγαν οι επόμενοι, οι οποίοι δεν ήταν καλοί σε τίποτα και μετά ήρθαν οι τουρίστες, οι μέλισσες, ο Αύγουστος και μια φορά ο Ιεκινί με τον Ολυμπιακό για ένα φιλικό. Αφού έφαγαν τα πάντα στο τέλος έφαγαν τους εαυτούς τους κι έτσι στη θέση του Ρεθύμνου υπάρχει μια μαύρη τρύπα.
-Άσχημα τα πράγματα.
-Θα πεις σ’ αυτήν που είναι δίπλα σου να μου δώσει λίγο γάλα γιατί φωνάζω τόση ώρα και δεν μ’ ακούει;
Αφού εκτέλεσα την εντολή του, το αποχαιρέτησα κι έφυγα σκεπτικός και αποχαυνωμένος. Δεν πήγα στη δουλειά αλλά σε μια βιβλιοθήκη και διάβασα για την περίπτωση του Ρεθύμνου. Εκστασιάστηκα τόσο πολύ που χτυπούσα τα χέρια μου στα τραπέζια και ούρλιαζα.(και μάλλον γι’ αυτό με έδιωξαν. Ίσως να μην είναι σωστό να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο μέσα σε μια βιβλιοθήκη) Τέλος πάντων πρόλαβα, επαναλαμβάνω, πρόλαβα και συγκράτησα ένα τηλέφωνο κάποιου επιφανή Ρεθυμνιώτη. Μετά από δύο μήνες του τηλεφώνησα.
-Καλησπέρα. Είναι ο κύριος Τζον Τραβόλτα εκεί;
- Ο ίδιος.
- Σας παίρνω από τις Συρακούσες και θα ήθελα, αν δεν ενοχλώ βεβαίως,
-Παρακαλώ…
-ευχαριστώ, με διευκολύνετε υπερβολικά, θα ήθελα λοιπόν να σας κάνω κάποιες ερωτήσεις για το ιστορικό φαινόμενο του Ρεθύμνου.
-….
-Μ’ ακούτε;
Ξάφνου η σύνδεση διακόπηκε. Προφανώς ο Τζόν δεν ήθελε να το συζητήσει αλλά μου φαίνεται πως άκουσα ένα δάκρυ να φεύγει απ’ τα πρησμένα απ’ την κόκα μάτια του. Τόσο πολύ λοιπόν πονάει η ιστορία αυτή. Μήπως όμως κάτι κρύβεται; Μήπως δεν είναι όλα στο φως; Αυτές οι ερωτήσεις με ταλάνιζαν για πολλές ώρες μετά το τηλεφώνημα.
Την επομένη ακούσαμε να συμβαίνουν τα πρώτα κρούσματα κανιβαλισμού. Ύστερα από ένα μήνα έγινε πραξικόπημα και οι εκτελέσεις αντιφρονούντων ήταν καθημερινό θέαμα, μετά μας κατακτήσαν οι Σουηδοί οι οποίοι ήταν πολύ βάναυσοι, ύστερα εξαρθρωθήκαμε από την πανούκλα και οι Αφρικανοί κατακτητές μας, μας έφεραν χιλιάδες μαύρα μάμπα και τα πετούσαν στα σπίτια μας για να μας εξαφανίσουν. Κι αφού έφυγαν κι αυτοί και μας άφησαν μόνους μας, οι κανιβαλισμοί πολλαπλασιαστήκανε.
Και τώρα, καινούρια μου προσωπικότητα, που για σένα κάνω τον απολογισμό για να με κατανοήσεις δηλαδή, τώρα βρίσκομαι εδώ σ’ αυτό το υπερβολικά μικρό δωμάτιο με το τσεκούρι στα χέρια έτοιμος για επίθεση. Ή μάλλον καλύτερα, έτοιμος για άμυνα σ’ αυτούς που προσπαθούν να σπάσουν την πόρτα πεινασμένοι για σάρκα.
.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

γρήγορα! χοπ στο μεγάλο μαύρο ανάμεσα απ'τα μάτια -πρώτα τα πέλματα και ακολουθεί το υπόλοιπο σώμα- μόνη ελπίδα !

Χαμός!

χ.ζ. είπε...

Σςςς!....πονάει η υπόθεση του ρεθύμνου carnellio, πονάει κάποιους ψηλά, μη θίγεις τέτοια ζητήματα στο μπλογκ.

stassa είπε...

Όλα αυτά για το Ρέθυμνο τα έχω ακούσει κι εγώ. Δεν τα πιστεύω όμως γιατί δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα κι εγώ είμαι ορθολογίστρια.

μαύρα μεσάνυχτα είπε...

μας άρεσε ιδιαίτερα, ίσως επισκεφθούμε και το Ρέθυμνο με πρώτη ευκαιρία!