22/2/09

Η ΠΟΡΕΙΑ

Πρέπει να βαδίζω γρήγορα δίχως σταματημό
Να αποφασίζω αμέσως την κατεύθυνσή μου
Και να μην διστάζω στο δρόμο
Να βρίσκω σημεία άδεια
Όχι πολυσύχναστα μέρη
Τα πόδια μου ασταμάτητα
Να μην πανικοβληθώ
Αλλιώς η βόμβα θα σκάσει
Ποιος την έβαλε κι εγώ δεν κατάλαβα τίποτα
Την ώρα που κοιμόμουν μάλλον
Ας πάω δεξιά
Να ναι στα πλευρά ή στον θώρακα
Τέλος πάντων δεν πρέπει να σταματήσω
Όχι πολυκοσμίες
Ούτε χαιρετισμούς και συζητήσεις με κανέναν
Ανακόπτουν την πορεία
Αριστερά γρήγορα
Ούτε ωραίες κοπελιές να κοιτάζω
Μπορεί να ξεχαστώ
Πάλι αριστερά
Αρχίζω και κουράζομαι
Πως θα αντέξω
Πως;
Να βρώ ευθεία
Γρήγορα
Μήπως να κάτσω
Όχι ποτέ
Λίγο, ίσως να μην γίνει τίποτα
Τέσσερις ώρες περπατάω
Ας πάω λίγο πιο αργά
Ωραία έχω περισσότερες δυνάμεις έτσι
Μήπως είναι στο μυαλό μου
Μήπως δεν γίνει τίποτα;
«Το καλό»
κρεοπωλείο
ρε που βρίσκουν αυτά τα ονόματα
παραλίγο ν’ αφεθώ
ωραία η παραλία
αλλά να μην πηγαίνω απ την άμμο θα κουραστώ
ας σταματήσω ένα δευτερόλεπτο
έτσι για δοκιμή
κι αν;
κι αν σκάσει;
Μ’ αρέσει η ζωή μου, περπάτα
Δεν ξέρω που βρίσκομαι
Η αναπνοή μου δυσκολεύει σιγά σιγά
Αγχώνομαι, φοβάμαι, ιδρώνω, διψάω, κατουριέμαι, κουράζομαι, πεινάω, νυστάζω, πονάω, κλαίω, φωνάζω, ουρλιάζω, τρέχω, ζαλίζομαι, κρυώνω, φωνάζω, ουρλιάζω, τρελαίνομαι
Σταμάτα
Όχι τρέχα
Θα σταματήσω κι ας σκοτωθώ
Τρέχα
Θα πέσω στην άμμο κι ας σκάσει η κωλοβόμβα
Να σκοτωθώ μόνος μου χωρίς να σκοτώσω κανένα
Τώρα
Όχι τρέχα
Τώρα ρε
Όχι
Δεν μπορώ άλλο το μαρτύριο
Πέφτω
Βρίσκομαι στην άμμο
Ακίνητος
Περνάνε δυό λεπτά
Τίποτα
Ανοίγω τα μάθια μου
Τίποτα
Ευτυχώς παναγία μου
Φώτα αστράφτουν γύρω μου
Θα ονειρεύομαι μάλλον
Ας κοιμηθώ

Τρεις ώρες πριν στο κρεοπωλείο «Το καλό», ο έμπορας συζητά με έναν πελάτη.
-τον είδες αυτόν που πέρασε απ’ έξω;
-ναι τι είναι αυτός;
-ολότρελος. Ξυπνάει το πρωι και τρέχει μέχρι το βράδυ και πάει και κοιμάται στην παραλία.
-πυροβολημένο δηλ.
-ναι το κακόμοιρο το Στελάκι. Κατά τις οχτώ πέρνα απ’ την παραλία να τον δεις. Στέκονται οι τουρίστες και τον παίρνουν φωτογραφία. Αφού εδώ οι αλήτες έχουν βρεί τον τόπο που πάει και πέφτει κι έχουν στήσει ολόκληρη επιχείρηση. Λοιπόν, πόσα κιλά αρνί θες;
-δυό.
-ωραία.

10 σχόλια:

zaxou είπε...

Πανέμορφη η γραφή σου και γιαυτό λοιπόν ΕΥΓΕ!
Γεννας εικόνες,συναισθήματα και συγκινήσεις.
Με λίγα λόγια...
πολύ με αρεσε το κείμενό σου :)

x-ray είπε...

Τρέχαν τα μάτια στις λέξεις.
Όσο πηγαίναν, τόσο μου άρεσε.
Και τώρα;
Τώρα...
Τι να πω;
Πάλι ΕΥΓΕ;
Το είπε ο προηγούμενος.
Μη λέμε τα ίδια.
Κι όμως μου άρεσε.
Να το πω απλά.
Έτσι, χωρίς φρουφρού.
Καρνέλλιο κουπ, μου άρεσε κι εμένα.
Αυτό.
Μη γράψω άλλο.
Θα καταντήσει σεντόνι.
Στοπ.
Μα τόση ώρα να γράψεις ένα σχόλιο;
Πάτα το κουμπί, τώρα!
Δημοσιεύστε το σχόλιο σας.
Να, το έκανα.
(το Στελάκι μέσα μου).

χ.ζ. είπε...

Το Στελάκι μέσα μας σκίρτησε, βρήκε κάποιον που το κατάλαβε κι επιτέλους μιλάει για αυτό χωρίς περιστροφές...
Carnellio φίλε μου άξια και δίκαια έχεις κλέψει όλα τα θηλυκά του ντουνιά, υποκλίνομαι στη μακρυά γενειάδα σου.

Ανώνυμος είπε...

Έβαλα τις κάλτσες μου,εκείνες με τον ταύρο τον αντιερωτικό,ένα κολάν για τις δύσκολες μέρες μου,ντεκολτέ για τα διαδικαστικά απ'το παράθυρο.-'Χαίρετε!Είμαι το δελτίο ειδήσεων των 8,30.Επάνω εσείς κάτω εγώ.Η κοινή γνώμη θέλει ιλουστρασιόν,το στομάχι λερωμένο από εμετό.Θα το δει το Στελάκι θα το βρει ερωτικό.Κι όσο θα αρνούμαι να δώσω ένα άδειασμα σ'ένα αξιοθέατο θα'ρθει η καταστροφή με τους προβολείς τα video και τον πολυαγαπημένο μετεωρολόγο δίπλα μου...θα μου δώσει μια και θα με πετάξει απ'το σκαμπό.θα'ρθουν τότε οι γνωστοί τουρίστες με τις φωτογραφικες και θα συμπληρώσουν πια μια καλοστημένη έκθεση-επιχείρηση για...αξιοπαθούντες.
-ΔΙΑΛΕΧΤΕ!

juanito είπε...

Σε ευχαριστούμε Στέλιο!!!

mamma είπε...

Το "εντός μας", το "δικό τους" και η απόσταση μεταξύ τους. Πολύ καλό.

carnellio coop είπε...

τι να πω.με συγκινήσατε με τα λόγια σας. και εδώ ήθελα να σημειώσω ότι πιστεύω πως τα blog δεν πρέπει να είναι χώρος προβολής κάποιων με σκοπό την αναγνώριση και τα χειροκροτήματα αλλά για την έκθεση σκέψεων κι απόψεων οι οποίες να χάνουν με τον καιρό την πατρότητά τους και να γίνονται κτήμα όλων. έτσι κερδίζουμε κάτιτις και το "εντός μας" διαμοιράζεται γύρω μας.

island είπε...

Θα σας πειράξει αλλά το κείμενό σας μου γέννησε χειροκροτήματα. Όλα δικά σας.

Καλό μήνα

χ.ζ. είπε...

Αγαπητέ island επέτρεψέ μου ν΄απαντήσω, καθώς ο carnellio κατεβαίνει στην πόλη (και μπαίνει στο ίντερνετ) μόνο όταν είναι να πάει στο γεωπόνο.

Λοιπόν ο c.c. σε ευχαριστεί, δεν τον πείραξε καθόλου για τα χειροκροτήματα και σου εύχεται καλό μήνα, και μαζί μ΄αυτόν σου εύχομαι κι εγώ.

IRIDA LEMI- A fistful of poems είπε...

Έσπαγα το κεφάλι μου μέρες να βρω τι μου θυμίζει το ύφος και το θέμα της Πορείας.Χθες βράδυ άστραψε στο μυαλό μου. Μπόρχες μου θύμισε και το μονόλογο του Μινωταύρου που περίμενε με -κάποια ανακούφιση ομολογουμένως- να ξεπεταχτεί από κάποια σκοτεινή γωνιά του λαβυρίνθου ο Θησέας και να τον αναπαύσει. Ένα φαρδύ πλατύ μπράβο κι από μένα Στέλιο αν και ξέρω ότι τα μπράβο δεν είναι αυτό που ψάχνουμε. Χρειάζεται και λίγο "κράξιμο" με την καλή έννοια, για να γινόμαστε καλύτεροι. Αλλά δε θα σου κάνω τη χάρη, δεν βρίσκω το παραμικρό για να "κράξω".