5/3/09

Ένας επιτυχημένος τύπος

Ως εδώ δεν τα ΄χω πάει κι άσχημα.

Έχω υψηλή θέση στην εταιρεία και πληρώνομαι
αρκετά καλά, τους είμαι πια απαραίτητος.
Η γυναίκα μου μ΄αγαπάει, μεγαλώνει σωστά τα παιδιά
και μαγειρεύει επίσης ωραία. Φρόντισε κι έχασε πάλι
τα κιλά της εγκυμοσύνης, μόνο για μένα.
Στην πολυκατοικία με χαιρετάν όλοι με χαμόγελο
και για το αμάξι μου κάτω έχει πάντα χώρο.

Παίρνω άδεια δυο τρεις φορές το χρόνο και πηγαίνω στο χωριό,
μ΄αρέσει να κάθομαι στον κήπο και να παίζω χαρτιά
στο καφενείο με τους παππούδες, είναι το χόμπι μου.
Τις Κυριακές συνηθίζω να τρώω στο σπίτι των γονιών μου,
η μητέρα μου μού έχει ακόμα τρομερή αδυναμία.
Τρώμε και μετά πίνουμε μαζί καφέ.

Δε μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται κανείς
να κλέβει, να παίρνει ναρκωτικά, να πίνει ή να καταστρέφει
τη ζωή του και των γύρω του όπως ακούω συχνά να γίνεται στις ειδήσεις.
Η ζωή είναι στο χέρι σου, αρκεί να έχεις όρεξη να δουλέψεις.
Τα πράγματα είναι πραγματικά πολύ απλά:
Με δουλειά, κέφι και όραμα μπορείς να πετύχεις ό,τι θελήσεις.





Ένας πολύ επιτυχημένος τύπος


Καμιά φορά η ζωή είναι ωραία. Και δίκαιη.
Σε λιγότερο από 15 χρόνια έχω σχεδόν ό,τι ονειρεύεται κάθε άνθρωπος.
Λόγω της αποφασιστικότητας και της εξυπνάδας μου βέβαια -
αλλά όπως και να΄χει δεν έκανα ποτέ κάτι το ακραίο.

Πόσοι σαν κι εμένα υπάρχουν στη χώρα;
Σαράντα; πενήντα; δεν το πιστεύω.
Όπου πάω με ξέρουν όλοι. Με χαιρετούν όλοι.
Με γλείφουν και με παρακαλούν όλοι, και το ξέρω και το ξέρουν.
Και μου αρέσει. Γιατί κι αυτοί πολύ θα ήθελαν. Πολύ θα έλπιζαν.
Πολύ θα εύχονταν να είναι σαν κι εμένα.

Κοίτα τους, καμιά φορά τους βλέπω και με πιάνει οίκτος.
Δουλεύουν σαν σκυλιά οι περισσότεροι, για ψίχουλα.
Μου ΄ρχεται να τους δώσω τα ρούχα μου ή το ρολόι μου,
ή να αδειάσω μπροστά τους ότι υπάρχει στο πορτοφόλι μου.
Όμως δε χρειάζεται, τέτοιοι άνθρωποι σε μισούνε.
Θα χαίρονταν πολύ στην καταστροφή σου, θα σε πάταγαν
στο πρώτο σου λάθος. Είναι παλιά αλήθεια:
Ψηλά, είσαι και πρέπει να είσαι μόνος.

Έλα δω, κάθισε λίγο πιο κοντά.
Βλέπεις τα πετραδάκια; Αληθινά διαμάντια είναι.
Τα παράγγειλα κατευθείαν απ΄ το Λονδίνο, μόνο για σένα.
Φόρα τα, είναι δικά σου. Σε ομορφαίνουν πολύ
με το κόκκινο φόρεμα.

Τώρα θέλω να σε δω μόνο με αυτά.





Ένας αποτυχημένος τύπος


Πάλι θα τη βγάλω με ψωμοτύρι, δεν τα γράφουν πια.
Αλλά δεν πάνε όλοι στο διάβολο. Από τη στιγμή που αποφάσισα
να φτάσω ως την άκρη ήταν γνωστά όλα αυτά.

Ίσως να μην έχει πια νόημα, αλλά η γραμμή για μένα
έχει χαραχτεί μια για πάντα και δεν αλλάζω, τέλος.
Είμαι ο μυστήριος, ο παράξενος, ο ναρκομανής
ή ο κλέφτης, ανάλογα με το τι βολεύει κάθε φορά
τον καθένα.

Όμως σημασία έχει μόνο ότι δεν υπέκυψα.
Σε καμία πίεση, που δεν ήταν και λίγες.
«Λυπούμαστε κύριε, είμαστε υποχρεωμένοι από το νόμο να....»
Να πάτε να γαμηθείτε. Αυτό είσαστε πρώτα απ΄όλα υποχρεωμένοι.
«Με συγχωρείς, αλλά εσύ δεν αλλάζεις με τίποτα. Φεύγω.»
Να φύγεις. Κι εσύ.
Κοντά μου δε θέλω άλλα βάρη.

Πού είχα βάλει εκείνα τα κομμάτια με το Μάρκο;
Α, να. Πες τα ρε μάγκα, εσύ είσαι σωστός.

Αύριο θα βρέχει μάλλον, κι άλλη μέρα χωρίς ψάρεμα.
Δε βαριέσαι.
Αύριο ή μεθαύριο.
Για μένα δεν έχει καμιά διαφορά.

14 σχόλια:

jorge είπε...

Έχω γνωρίσει κι εγώ "επιτυχημένους τύπους", που η απόσταση μεταξύ της ευτυχίας και της δυστυχίας τους είναι περίπου 15 μέτρα.

Όσο δηλαδή περπατάω εγώ, για να μπορούν να παρκάρουν το αυτοκίνητό τους πάντα έξω από την αυλόπορτά τους.

Ανώνυμος είπε...

Χμμ...
O επιτυχημένος παρόλη την μιζέρια του κρίνει τους άλλους.
Το ίδιο και ο αποτυχημένος. Βρίζει την κοινωνια και πιστεύει οτι αυτός είναι πολύ καλύτερος.
Ο επιτυχημένος πάλι, τι να πω, τουλάχιστον αυτός ξέρει ότι είναι μαλάκας.
Και οι τρεις τύποι πάντως έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση.

χ.ζ. είπε...

jorge ένας στίχος λέει: οι φτωχοί περνάν καλύτερα από τους πλούσιους. Δύσκολο λίγο να το αποδεχτεί κανείς αλλά ίσως είναι κι αλήθεια.
Κι εγώ περπάτημα πάντως διαλέγω.

Ανώνυμε σημαντικό είναι να δίνει κανείς καλές δικαιολογίες στον εαυτό του. Μετά τα πάντα μπορούν να γίνουν.

Spy είπε...

Kάποια φορά να γράψετε και για κανέναν "ευτυχισμένο τύπο".
Να δούμε τι εμπειρίες έχετε.

χ.ζ. είπε...

Spy: γιατί, για να κάνουμε διαγωνισμο;
Σπάι μου δε σαρέσει που είμαστε καλά κι αγαπημένοι;

jorge είπε...

Ήρεμα χ.ζ. μη μανουριάζεις με τους αναγνώστες σου

oblivion είπε...

κι αναρωτιέμαι αν είμαστε τόσο ταμπουρωμένοι στην "ταμπέλα" μας που δεν καταλαβαίνουμε γιατί οι άλλοι να κάνουν κάτι διαφορετικό από εμάς.
α, κι επίσης, πόσο ταμπουρωμένοι είμαστε σε αυτό που κάνουμε, πόσο επιλέγουμε όντως.. πάλι όσα σκεφτόμουν "στο σταθμό" με βάζεις και σκέφτομαι χ.ζ. και είπαμε είναι κι η πανσέληνος απόψε, πακετάκι χοντρό!
καλημέρααααααα

Ανώνυμος είπε...

Εγώ, πάντως, γουστάρω τους αποτυχημένους ανθρώπους!Είναι οι μόνοι που έχουν χρόνο για ...ψάρεμα!!!

χ.ζ. είπε...

οblivion επειδή έχεις δίκιο, έχουμε τόσους λόγους να χαλιόμαστε συνεχώς γύρω τριγύρω, ας μη χαλιόμαστε και μεταξύ μας, προσεχώς θα κοιτάξω μήπως επανέλθω με πιο ανάλαφρη διάθεση.

Ανώνυμε να κανονίσουμε άμα είναι : )

orfeas galiniotis είπε...

Είτε πετύχεις είτε αποτύχεις στους στόχους σου
σίγουρα έχεις χρόνο για ψάρεμα! Το να αποτύχεις όμως ώς Άνθρωπος, τί σημαίνει; Διότι δεν έχω γνωρίσει κάποιον άνθρωπο που να βάλει στόχο του να γίνει Άνθρωπος κι οπότε όταν γίνει να είναι επιτυχημένος άνθρωπος!!!
Ίσως κανείς δεν ασχολείται με αυτό αφου
δες πόσο περίπλοκο είναι να το διατυπώσεις,
πόσο μάλλον να το βάλεις στόχο σου!
Μάλλον "Άνθρωπος γεννιέσαι, δεν γίνεσαι"
ή μήπως δεν ισχύει το θεώρημα;

χ.ζ. είπε...

Αγαπητέ Ορφέα εγώ θα μπορούσα άνετα να πω, Άνθρωπος γίνεσαι, δε γεννιέσαι, χωρίς να χω διαπράξει κανένα τρομερό λάθος.
Χωρίς να θέλω όμως να αναλύσω το κείμενο παραπέρα, θα έλεγα ότι δε μίλησα για αποτυχημένο ή πετυχημένο κλπ. Άνθρωπο (και με κεφαλαίο μάλιστα) πουθενά.

Παραπέρα ο χρόνος για το ψάρεμα, σίγουρα, πρέπει να εξοικονομειται πάντα!

mamma είπε...

Άνθρωπος γίνεσαι, συμφωνώ.

Μεταξύ του πρώτου και του τελευταίου υπάρχουν φυσικά πάμπολλες αποχρώσεις.
Επιλέγω (tnx God που μπορώ) να ανήκω στο ενδιάμεσο. Πάω για ψάρεμα (μεταφορικά μιλώντας), δεν έχω χάσει όλα τα κιλά της εγκυμοσύνης αλλά μαγειρεύω εξαιρετικά, συχνά πυκνά τρώμε με τους γονείς μου, κ.λπ.

Ως εδώ δεν τα έχω πάει κι άσχημα. Μόνο που τα πράγματα είναι εξαιρετικά άσχημα τον τελευταίο καιρό και φοβάμαι μήπως με πάρει η μπάλα κι εμένα.

χ.ζ. είπε...

mamma δε σε φοβάμαι εσένα, επιτυχημένος τύπος τουλάχιστον όπως περιγράφεται εδώ δεν πρόκειται να γίνεις.
Υπάρχει αλήθεια τεράστιο εύρος στο νόημα που δίνει κανείς σε κάποιες συνήθειες. Μπορεί κανείς να μαγειρεύει και να επισκέπτεται τους γονείς του αντιμετωπίζοντας τα πράγματα με τέτοιο τρόπο που να γίνεται πραγματικά, ριζοσπαστικό.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

pfffffffff μιζέρια